Topluluk İçinde Kişisel Ses
Duke Ellington, düzenlemelerini topluluğundaki icracıların kişisel tınılarına göre yazmasıyla bilinir. Bu yüzden aynı bölümde çalan iki saksafoncu birbirine benzemez.
Ben Webster tenor, Johnny Hodges alto saksafon çalıyordu ve ikisi de tanınabilir bir sese sahipti.
Websterin Nefes İçeren Tonu
Websterin tonunda havanın kendisi duyulur. Özellikle sakin bölümlerde sesin içine karışan nefes gürültüsü, anlatımın bir parçasıdır.
Bu ton, ağız düzeninin ölçülü biçimde gevşetilmesiyle ve hava hızının düşürülmesiyle elde edilir; denetimsiz yapıldığında ses kaçar.
Hodgesin Kaydırmalı Söyleyişi
Johnny Hodges notalar arasında kaydırarak geçmesiyle tanınır. Ses bir perdeden ötekine sıçramak yerine aradan geçerek varır.
Bu geçiş, parmakların ve ağız düzeninin birlikte çalışmasını gerektirir; yalnız parmakla yapıldığında bağlantı kopuk duyulur.
Karşılaştırmalı Dinleme
Aynı topluluğun kayıtlarında bu iki söyleyişi arka arkaya dinlemek, tonun kişisel bir tercih olduğunu gösterir. Teknik doğru kurulduğunda birden çok ton anlayışı geçerlidir.
Ders içinde kursiyerden iki örneği ayırt etmesi istenir; bu alıştırma kulak çalışmasının basit ama etkili bir biçimidir.