Akor Yapısından Ayrılmak
Caz doğaçlamasında uzun süre değişmeyen kural, cümlelerin belirli bir akor dizisine bağlı kalmasıydı. Ornette Coleman bu bağı gevşetti ve cümleyi ezginin kendi gidişine bağladı.
Bu yaklaşımda yön veren şey akor değil, ezginin taşıdığı yönelim ve topluluğun o anda kurduğu ortak duygudur.
1959 ve 1960 Kayıtları
Colemanın 1959 tarihli The Shape of Jazz to Come albümü, bu anlayışın yaygın olarak tanındığı kayıttır. Ertesi yıl yayımlanan Free Jazz ise iki topluluğun aynı anda çaldığı uzun bir doğaçlamadan oluşur.
Bu kayıtlar yayımlandığında tartışma yarattı; bugün ise caz tarihinin dönüm noktalarından sayılır.
Ton ve Çalgı Tercihi
Coleman bir dönem plastik gövdeli alto saksafon kullandı. Bu çalgının tınısı, alışılmış pirinç gövdeli saksafondan daha kuru ve daha az parlaktır.
Ton tercihi söyleyişle uyumludur; süslenmemiş, doğrudan bir anlatım kurar.
Kursiyer İçin Anlamı
Serbest doğaçlama, kural tanımamak değil kuralı başka bir yere koymaktır. Coleman kayıtlarında ezgi, ritim ve topluluk uyumu yerli yerindedir.
Ders içinde bu yaklaşım, akorsuz kısa bir doğaçlama denemesiyle tanıtılabilir; kursiyer yalnız bir ezgi çekirdeği alıp onu geliştirir.